KIJK EENS DOOR EEN ANDERE BRIL

Spartanen en Trojanen … voor één van de laatste keren zijn ze broederlijk bijeen en is de sfeer te kenmerken door de termen enthousiasme en blijdschap. Leuk hoor … ik zie ze bij de ingang één voor één binnenkomen. Gelukkig heeft hij alle namen goed in zijn hoofd zitten. Wie? Oh sorry, dat had ik inderdaad nog niet gezegd. Hij is John de Heij, onder andere regisseur en mede oprichter van De Theaterbakkerheij.

Zelf had ik mij natuurlijk ook eerst wel eens mogen voorstellen. Mijn excuses. Ik ben de bril, het kenmerkende gezichtssieraad van John.

Toen ik in het najaar van 2016 de eerste plannen onder ogen kreeg was ik direct enthousiast maar moest ik ook nog maar zien wat er van zou gaan komen. Ideeën hebben ze genoeg. Hij en Ruud Bakker bijvoorbeeld. De auditie oproep ging er uit. Man, wat heb ik veel verschillende mensen voorbij zien komen. In december kreeg ik meer dan 200 audities te zien. Na de selectie van de cast, waarbij ik al die foto’s steeds weer opnieuw heb gezien, heb ik vele uren achter het scherm gezeten, onmogelijke namen in het script voorbij zien komen en veel zinnen geschreven zien worden en net zo snel ook weer geschrapt.

Cast meeting

Vandaag is het dan zo ver, 10 Mei 2017. De dag dat de cast voor het eerst bijeen komt. John kent ze echt allemaal en iedereen wordt met een vrolijk woord van welkom begroet. Kijk ze daar nou staan … zoveel gezichten die nieuwsgierig zijn, blij zijn dat ze oude bekenden weer zien of hun weg zoekend omdat ze voor het eerst bij De Theaterbakkerheij betrokken zijn. Leuk om te zien, ik ben blij dat hij me niet inruilt voor lenzen.

Oh … ik zie de deuren open gaan  en iedereen zoekt een plekje in Theater Concordia. Dit is niet de plek waar de voorstellingen in mei 2018 zullen plaatsvinden weet ik, dat is in de sporthal hiernaast. Het enorme decor zou er niet eens inpassen. Ik mag nog niks zeggen van John, maar het wordt prachtig en groots!

Iedereen is belangrijk

Waarom staan we nou achter in de zaal? Ah, Ruud is aan het woord. Hij stelt veel mensen voor die bij de organisatie of een werkgroep betrokken zijn. “Iedereen is belangrijk” heb ik vaak gehoord. Dat blijkt wel, geen naam wordt overgeslagen. Mooie animaties worden getoond, beelden van de bouwploeg en van het verhaal achter Troje. Hee … we gaan naar voren. Nu is John aan het woord en zie ik de zaal van de andere kant. Hij stelt in 8 groepen de volledige cast voor. Zie ze eens glunderen. Ze horen nu ook hun rol, tja ik wist dat al, maar zij hebben al die maanden in spanning gezeten. Aan het einde krijgt iedereen het script en algemene informatie. Voor mij natuurlijk ook niet nieuw maar de aanwezigen kunnen niet wachten om te kijken hoe of wat zijn of haar rol inhoudt.

Na afloop zie ik een aantal leden van de cast weer eens van dichtbij. Voor het laatst heb ik ze bij de audities gezien. Stuk voor stuk blije mensen. Ik kan John niet zien, maar ik hoor en voel dat hij trots is. We gaan samen een mooie tijd tegemoet.